Çocuklarda Sınav Stresi

Çocuklarda Sınav Stresi

Çocuklarda Sınav Stresi
Sınav dönemlerinde, hele büyük sınavlardan önce çocukların yaşadığı kabusun daha fazlasını anne-baba yaşar. Çocuk ilkokula başladığı andan itibaren o kadar çok sınavla sınanıyor ki bundan sıkıntı duymamak mümkün değil. Çocukların en güzel dönemleri yoğun bir çalışma temposunda geçiyor ve ortaya asosyal çocuklar çıkıyor. Sürekli değişen sınav sistemleri belirsizliği arttırdıkça, çocukların ve ailelerin stresi de artıyor.
Kabul, hayat zaten başlı başına bir sınav. İnsanoğlu doğduğu günden itibaren var olabilme sınavı veriyor. Beyinlere kazınan başarılı olmak zorundasın baskısıyla bir bakıyorsunuz yaşlanmışsınız. Çocukluktan yaşlılığa kadar olan dönem de başarıyı belirliyor. Ne kadar eğitim aldınız ve ne kadar para kazandınız. Artık hayat bundan ibaret.
Eğitim elbette çok önemli. Eğitim düzeyi arttıkça insanın farkındalığı artar ve hayattan daha çok zevk alır. Eğitim düzeyi arttıkça insan gibi yaşamanın ne olduğu anlaşılır. Peki hep bir şeylere yetişmeye çalışırken insanca yaşamayı başarabiliyor muyuz?
Ne yazık ki artık çocuklarımızın da çocuk olmayı unuttuğu bir dönemdeyiz. Her anne-baba gibi çocuğumuzun iyi bir hayata sahip olmasını istiyoruz ve bunun için çalışıyoruz. Çocuklarımız zorlanıyor ve bu konuda elden gelen bir şey yok. O sınavlara girmek ve başarılı olmak zorundalar. Başarıyı getirenin çok çalışmak değil, doğru çalışmak olduğunu hatırlar ve çocuklarımıza da hatırlatabilirsek, onlara biraz da çocuk olma şansı verebiliriz belki.
Sınavlar yaklaştıkça ve çocukta sınav stresi arttıkça öğrenmesi ve başarısı düşmeye başlayacaktır. Burada ebeveynlere düşen çocuğu rahatlatmaktır. En başta başarısızlığın dünyanın sonu olmadığı anlatılmalı ve buna göre davranmalıdır.
Çocuklarımızın verdikleri doğru cevap sayılarını değil, gününün nasıl geçtiğini sorarak karşılarsak belki ilk adım atılmış olur. Çocuğumuzun başarısını kimse ile kıyaslamazsak ona en büyük iyiliği yapmış oluruz. Çocuk başkalarıyla değil, kendisi ile yarışmalıdır.
Sınav zamanı evde doğal davranabilmeli ve normal yaşantıya devam edilmelidir. Çocuk sınavın olağan bir şey olduğunu düşünürse kendisini daha az kasacaktır.
Hepimiz çocuğumuz için bütün imkanlarımızı kullanıyoruz. Çocuk bunun farkında olmalıdır fakat bunu çocuğa sürekli hatırlatmak ve onun kendisini borçlu hissetmesine neden olmak çok yanlıştır.
Çocuğumuz gireceği sınavın tüm hayatını belirleyeceğini düşünmemelidir. Başarısız olursa devreye girebilecek alternatifleri ona hatırlatırsak, sınav stresini az da olsa geriye çekmiş oluruz.

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?